Iskry w Rivolto
Kategoria: siły powietrzne

W 2010 r. w macierzystej bazie w Rivolto swoje 50-lecie obchodził Zespół Akrobacyjny Włoskich Sił Powietrznych „Frecce Tricolori” (Trójkolorowe Strzały) z 313 Gruppo Addestramento Acrobatico, latający na dziesięciu samolotach szkolnych Aermacchi MB-339. Na uroczystość przybył także zespół z Polski – Zespół Akrobacyjny „Biało-Czerwone Iskry”. Iskry zaprezentowały się jako jeden z pierwszych zespołów. Profesjonalizm i perfekcja zostały nagrodzone podziwem obserwujących pokaz widzów oraz dużymi brawami na zakończenie. Dzięki uprzejmości zespołu prasowego Dowództwa Sił Powietrznych udostępniamy zdjęcia Pana Katsuhiko Tokunagi.

Zespół akrobacyjny "Biało-Czerwone Iskry" jest kontynuatorem utworzonego w 1969 r. w 60. Lotniczym Pułku Szkolnym w Radomiu zespołu "Rombik" (nazwa pochodzi od prezentowanego wówczas ugrupowania 4 samolotów), który od 1991 r. przyjął oficjalną nazwę "Zespół Akrobacyjny Iskry". Fot. Katsuhiko Tokunaga
Przez wszystkie te lata skład zespołu zmieniał się wielokrotnie, co wynikało z konieczności roszad personalnych oraz chęci dalszego rozwoju. Jeżeli na początku istnienia zespół prezentował kunszt pilotażu zespołowego w składzie 4 samolotów, to pod koniec lat 90-tych latał formacją 9 maszyn. Fot. Katsuhiko Tokunaga
Od początku istnienia piloci zespołu latają na samolotach TS-11 "Iskra", które w roku 1991 na jego potrzeby zostały zmodernizowane, doposażone w światowej klasy system radiowo-nawigacyjny i pomalowane w narodowe barwy według projektu ppłk. pil. Ireneusza FIBINGERA. Fot. Katsuhiko Tokunaga
Przez 31 lat istnienia zespół godnie reprezentował Polskie Siły Powietrzne i lotniczy kunszt pilotów-istruktorów radomskiej jednostki na polskim niebie i międzynarodowych pokazach lotniczych. Fot. Katsuhiko Tokunaga
W związku z reorganizacją lotnictwa polskiego w marcu 2000 r. zespół zostaje przeniesiony do Dęblina do 1 Ośrodka Szkolenia Lotniczego, będącego integralną częścią Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych. Fot. Katsuhiko Tokunaga
W tym czasie ulega również zmianie nazwa zespołu na "Biało-Czerwone Iskry", zostaje zaprojektowane nowe logo, którego kolorystyka razem z nazwą nawiązują do barw narodowej flagi. Fot. Katsuhiko Tokunaga
Wszyscy piloci zespołu są wytrawnymi pilotami-instruktorami, posiadają najwyższe kwalifikacje (mistrzowską klasę pilota wojskowego), duże doświadczenie lotnicze i motywację do wykonywania bardzo trudnych ewolucji na treningach i podczas pokazów. Fot. Katsuhiko Tokunaga
TS-11 Iskra jest dwumiejscowym samolotem szkolno-bojowym przeznaczonym do: szkolenia podstawowego pilotażu, szkolenia w lotach bez widoczności ziemi, szkolenia w akrobacji i w lotach wysokościowych, szkolenia w strzelaniu, bombardowaniu i nawigacji oraz rozpoznania i fotografowania z powietrza. Fot. Katsuhiko Tokunaga
Iskra jest również wykorzystywana do szkolenia zaawansowanego po szkoleniu początkowym na innym typie samolotu i podtrzymywania nawyków wykwalifikowanych pilotów. Płatowiec samolotu jest wolnonośnym średniopłatem o półskorupowej konstrukcji metalowej, ze skrzydłem trapezowym, zwężającym się ku końcom z grzebieniami i hamulcami aerodynamicznymi, oraz w końcach z przeciwwagami antyflatterowymi. Fot. Katsuhiko Tokunaga
Samolot posiada trójpodporowe podwozie chowane w locie z kierowanym kółkiem przednim. W 1957 roku zespół projektantów pod kierownictwem inż. Tadeusza Sołtyka rozpoczął prace nad skonstruowaniem samolotu szkolno-treningowego PZL TS-11 "Iskra". Fot. Katsuhiko Tokunaga
Prototyp tego samolotu TS-11 Iskra 02, powstał po trzech latach prac, które zakończyły się jego oblataniem 2.02.1960 roku. W rok później zakończono cykl testowania nowo powstałej konstrukcji. Badania wypadły pozytywnie i PZL TS-11 Iskra został przyjęty na uzbrojenie jako samolot szkolno-treningowy w polskim lotnictwie wojskowym. Fot. Katsuhiko Tokunaga
W roku 1963 użyto do napędu płatowca, w miejsce turbinowego silnika odrzutowego HO-10 o ciągu 760 kG, nowego typu silnika odrzutowego WSK SO-1 o zwiększonym ciągu do 1000 kG. Fot. Katsuhiko Tokunaga
Na tej konstrukcji pobito trzy światowe rekordy: 02.09.1964 roku - 715,7 km/h w obwodzie zamkniętym 100 km; 24.09.1964 roku - 730 km/h w obwodzie zamkniętym 500 km; 26.09.1964 roku na bazie 15/25 km, co dowiodło, że Iskra jest udanym przedsięwzięciem polskiego przemysłu lotniczego. Fot. Katsuhiko Tokunaga
Po tych sukcesach w 1964 roku rozpoczęto produkcję seryjną w WSK Mielec, gdzie do 1987 roku zbudowano łącznie 400 egzemplarzy tego samolotu. W 1975 roku lotnictwo Indii zakupiło 50 sztuk tego samolotu, gdzie tak jak w Polsce zyskał opinię jednego z najlepszych samolotów do szkolenia pilotów myśliwskich i myśliwsko-szturmowych. Fot. Katsuhiko Tokunaga
Iskry używane w zespole mają zdemontowane działko, posiadają niezbędne wyposażenie i instalację wytwornicy dymów, która uruchamiana jest przyciskiem na drążku sterowym. Fot. Katsuhiko Tokunaga